Koszty SKD doganiają franki. Nowe raporty Millennium i Alior Banku [DANE]

Bank Millennium i Alior Bank opublikowały niedawno raporty okresowe za III kw. 2026 r. Mimo obciążeń z tytułu rezerw na kredyty w CHF oraz na kredyty konsumenckie (SKD), oba banki zaraportowały solidne zyski netto na poziomie ponad 400 mln zł za ostatni kwartał oraz ponad 1 mld zł od początku roku. Wyniki obu banków znalazły się pod negatywnym wpływem rezerw na kredyty w CHF i kredyty konsumenckie (SKD). Jeśli chodzi o franki, to Bank Millennium powoli wygrzebuje się z problemu (znacząco spadła liczba nowych pozwów oraz kwota rezerw). Dużym problemem dla tego banku jest jednak rosnący udział pozwów za kredyty spłacone (w III kw. 2026 stanowiły one 70% ogólnej liczby pozwów). Tymczasem Alior Bank nigdy nie był mocno uwikłany we franki. Mimo to odkłada w rezerwach na CHF stosunkowo niewielkie kwoty, rzędu kilkunastu milionów złotych kwartalnie. Za to kredyty konsumenckie i SKD coraz bardziej ciążą Alior Bankowi, który ma w sądach już 6.140 spraw spornych. Zawiązał z tego tytułu rezerwy w łącznej wysokości 184,1 mln zł. Dla Banku Millennium kredyty konsumenckie także zaczynają generować dodatkowe koszty. Kwota rezerw na SKD wyniosła w tym roku w Millennium 161,5 mln zł, natomiast liczba toczących się w sądach na koniec września br. spraw o SKD przeciwko temu bankowi to 3.157.

Bank Millennium zaraportował 400,4 mln zł zysku netto w III kw. 2026 r. oraz 1,1 mld zł zysku netto od początku roku. Alior Bank zarobił „na czysto” w III kw. 2026 r. 473 mln zł, a jego zysk netto za trzy kwartały tego roku sięgnął sumy 1,24 mld zł.

Na wynikach Banku Millennium odbiły się negatywnie rezerwy na kredyty w CHF w wysokości 178 mln zł w III kw. br. oraz 578 mln zł w całym roku. Choć kwoty rezerw są znacznie niższe (-64%) w stosunku do ubiegłego roku, to bank ma nadal spory problem. W sądach toczy się przeciwko niemu 12,2 tys. spraw frankowych a dodatkowo coraz większą aktywność wykazują eks-Frankowicze.

Głównym problemem Alior Banku są sprawy sądowe dotyczące kredytów konsumenckich. Na koniec września br. było ich już 6.140. Rezerwy na sprawy sporne dotyczące tych umów sięgnęły kwoty 184,1 mln zł.

Kredyty konsumenckie są także coraz większym obciążeniem dla Banku Millennium. Przeciwko temu bankowi na koniec września toczyło się 3.157 spraw o SKD. W III kw. 2026 r. bank zawiązał z tego tytułu rezerwę w wysokości 97 mln zł oraz skorygował wynik odsetkowy kwotą 16 mln zł (korekta ma związek z wyrokiem TSUE do sprawy C-744/24).

Bank Millennium zarobił „na czysto” w trzech kwartałach br. ponad 1,1 mld zł. Zysk netto banku za III kw. 2026 to 400 mln zł

Bank Millennium zaskoczył analityków wyższym niż spodziewany zyskiem netto za III kw. 2026 roku. „Na czysto” bank zarobił w tym okresie 400,4 mln zł, czyli nieco mniej niż w poprzednim kwartale, kiedy zysk netto banku wyniósł 408 mln zł, ale jednocześnie o ok. 16% więcej niż w analogicznym okresie minionego roku (w III kw. 2025 r. zysk netto Banku Millennium wynosił 345 mln zł).

Zaraportowany zysk netto Banku Millennium za trzy kwartały 2026 roku to ponad 1,1 mld zł, co oznacza poprawę w stosunku do roku 2025 aż o 30% (po trzech kwartałach 2025 r. zysk netto B. Millennium wynosił 855 mln zł). Jest to w dużym stopniu efekt spadających kosztów ryzyka prawnego związanego z kredytami w CHF, które w perspektywie rok do roku obniżyły się aż o 64%.

Wynik odsetkowy banku wyniósł w III kwartale br. 1,48 mld zł, co oznacza wzrost o 6,9% w stosunku do poprzedniego kwartału. Od początku 2026 r. bank zarobił już na odsetkach 4,26 mld zł, czyli nieco mniej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Dla porównania, w okresie od stycznia do września 2025 roku bank osiągnął wynik odsetkowy na poziomie 4,32 mld zł.

Z tytułu prowizji Bank Millennium zarobił w III kw. br. kwotę 213 mln zł, czyli nieznacznie więcej niż w II kw. roku br., kiedy to zysk netto z tytułu prowizji wyniósł 207 mln zł. Łącznie od początku roku bank osiągnął zysk netto z tytułu prowizji na poziomie 625 mln zł, czyli o 9% więcej niż rok temu, kiedy zaraportował wynik z tytułu prowizji w wysokości 575 mln zł.

Koszty operacyjne banku w III kw. tego roku były również bardzo zbliżone do poprzedniego okresu – sięgnęły one kwoty 643 mln zł (w II kw. 2026 r. było to 640 mln zł). Łącznie od początku roku koszty te wyniosły 2,03 mld zł i były wyższe niż rok wcześniej o 7%.

Umowy frankowe coraz mniej doskwierają Bankowi Millennium. Liczba nowych pozwów spada, ale rośnie aktywność posiadaczy kredytów spłaconych

Jak wspomnieliśmy wcześniej, Bank Millennium zawiązuje coraz to niższe rezerwy z tytułu ryzyka prawnego związanego z kredytami we franku szwajcarskim. W III kw. 2026 roku kredyty frankowe kosztowały bank już tylko 178 mln zł. Od początku roku B. Millennium odłożył w rezerwach CHF łącznie 578 mln zł, czyli mniej niż rok temu o 64%. W kwocie tej ujęte jest zarówno ryzyko prawne, jaki i koszty ugód, a także koszty prawne i sądowe (w tym zastępstwa procesowego). Bilansowa wartość rezerw frankowych Banku Millennium wynosiła na koniec września br. 4,25 mld zł i pokrywała 175% portfela aktywnych umów w CHF.

Jak wynika z najnowszej prezentacji wyników Banku Millennium, spośród 104 tys. pierwotnie zawartych umów frankowych, na dzień 30.09.2026 r. 32,5 tys. umów było objętych ugodami, co do 17,9 tys. umów zapadły w sądach prawomocne wyroki, 11,2 tys. umów było przedmiotem sporów sądowych (indywidualnych oraz pozwu zbiorowego). Bankowi pozostało jeszcze 2,2 tys. aktywnych umów oraz 40,2 tys. spłaconych umów, które nie są objęte ani ugodami, ani sprawami sądowymi. Ogólnie bank ma jeszcze 9.113 czynnych walutowych kredytów hipotecznych.

W III kw. 2026 r. Bank Millennium zawarł 932 nowe ugody frankowe, a od początku roku nowych ugód było 2.117. Zdecydowana większość (94%) ugód z III kw. br. została zawarta na etapie sporu sądowego.

W okresie od początku lipca do końca września 2026 r. Bank Millennium otrzymał 642 nowe pozwy frankowe, czyli najmniej w historii liczonej od początku 2021 roku. Liczba nowych pozwów w dziewięciu miesiącach br. wyniosła 2.226.

Na koniec września br. przeciwko grupie BM toczyły się 12.222 indywidualne sprawy dotyczące kredytów w CHF. Z tego 10.433 sprawy dotyczyły umów frankowych samego Banku Millennium a 1.789 spraw umów dawnego Euro Banku. 42% ogółu spraw sądowych było na etapie I instancji, a 58% toczyło się przed sądami II instancji. Około 30% sporów sądowych stanowiły sprawy dotyczące kredytów spłaconych w całości, ale odsetek takich spraw w liczbie nowo złożonych pozwów wynosił już 70%. Oznacza to, że eks-Frankowicze z Banku Millennium wykazują coraz większą aktywność i ruszają do sądów. W ostatnim raporcie okresowym bank przyznaje, że rosnąca liczba nowych roszczeń dotyczących umów spłaconych może mieć duży wpływ na konieczność dalszego zawiązywania rezerw.

Bank Millennium jest także stroną pozwu zbiorowego obejmującego na koniec września br. 1.144 umowy, z czego 277 jest jednocześnie przedmiotem indywidualnych postępowań sądowych, w przypadku 44 umów doszło do zawarcia ugód, a w 45 przypadkach zapadły prawomocne wyroki unieważniające umowy kredytowe.

Od początku 2015 roku Bank Millennium wygrał tylko 104 sprawy frankowe na 26.840 prawomocnych rozstrzygnięć sądów. Ustawa frankowa nie zmienia strategii procesowej banku

Jak wynika z danych opublikowanych przez Bank Millennium w raporcie za III kwartał br., od początku 2015 r. do końca września 2026 r. sądy rozstrzygnęły prawomocnie 26.840 spraw dotyczących umów frankowych tego banku, z czego tylko 104 wyroki były korzystne dla banku (0,39%). Aż 19.093 sprawy zakończyły się niekorzystnymi dla banku wyrokami w postaci unieważnienia umów lub ich odfrankowienia. W przypadku 7.476 spraw doszło do zawarcia ugód sądowych a 167 spraw zostało umorzone.

Jak można przeczytać w najnowszym raporcie, Bank Millennium nie zamierza zmieniać dotychczasowej strategii procesowej w sprawach frankowych po wejściu w życie tzw. ustawy frankowej. Nadal będzie dążył do polubownego rozwiązywania sporów w postaci ugód.

W raporcie nie ma wyliczeń w jaki sposób na finanse oraz na strategię banku wpłynęły zapisy art. 16 oraz art. 20 wspomnianej ustawy. Przypomnijmy, że ustawodawca przewidział dla banków zachęty finansowe w postaci zwrotu z urzędu połowy opłat sądowych od cofniętych w ciągu 6 miesięcy od wejścia w życie ustawy pozwów, apelacji oraz skarg kasacyjnych.

Ponadto ustawa daje Sądowi Najwyższemu możliwość zmiany postanowień o przyjęciu do rozpoznania skarg kasacyjnych banków i odmówić ich przyjęcia, jeśli w danej sprawie nie istnieje już zagadnienie prawne albo nie ma potrzeby wykładni przepisów. Takie sytuacje zdarzały się nagminnie – banki zarzucały Sąd Najwyższy skargami kasacyjnymi, mimo że większość wątpliwości prawnych w sprawach frankowych jest już dawno rozstrzygnięta. Był to jednak ważny element strategii procesowej banków nakierowanej na zniechęcanie reszty Frankowiczów do wchodzenia w spory sądowe. Ustawa frankowa nie przewiduje jednak zwrotu na rzecz banków trzech czwartych opłat sądowych od wniesionych skarg kasacyjnych, które zwyczajowo są zwracane w przypadku gdy skargi nie są przyjmowane do rozpoznania przez SN. Bank Millennium nie informuje w raporcie jakie kwoty poszły na marne w związku z bezzasadnymi skargami kasacyjnymi złożonymi w sprawach frankowych.

Liczba sporów o kredyty konsumenckie prawie 2x wyższa w Banku Millennium w porównaniu do końca 2025 r. Rosną koszty rezerw i utracone zyski z odsetek

O ile kredyty frankowe są relatywnie coraz mniejszym obciążeniem dla Banku Millennium, to dynamicznie rosną koszty związane ze sporami dotyczącymi kredytów konsumenckich. W tym roku bankowi przybyło 1.780 nowych spraw sądowych o SKD. Na koniec września br. toczyło się przeciwko niemu 3.157 takich spraw o wartości przedmiotu sporu 87,6 mln zł. Od początku istnienia tych sporów do końca września 2026 r. bank otrzymał łącznie 3.762 pozwy.

Jak wynika z raportu za III kw. br. konsumenci zarzucają Bankowi Millennium głównie błędne podawanie w umowach RRSO, co jest konsekwencją wliczania do tej pozycji odsetek naliczanych od skredytowanych kosztów. Na razie górą jeśli chodzi o rozstrzygnięcia sądów jest bank – na 605 zakończonych prawomocnie postępowań bank wygrał 502 sprawy (83%), a konsumenci wygrali w 103 przypadkach (17%). Trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że orzecznictwo sądów w sprawach o SKD dopiero się kształtuje, a wyroki TSUE są coraz bardziej prokonsumenckie. O zmieniającej się na korzyść konsumentów linii orzeczniczej świadczy choćby to, że bank zawiązuje od jakiegoś czasu znaczące rezerwy na te spory.

Bank Millennium w III kw. 2026 roku zawiązał rezerwę na ryzyko prawne dotyczące kredytów konsumenckich w wysokości 97 mln zł i dodatkowo dokonał korekty wyniku odsetkowego o kwotę 16 mln zł. Łącznie kredyty konsumenckie kosztowały bank w ostatnim kwartale 113 mln zł, czyli ok. 63 % wysokości rezerw zawiązanych w związku z kredytami w CHF. Od początku 2026 roku bank zawiązał rezerwy na SKD w wysokości 161,5 mln zł oraz obciążył wynik odsetkowy kwotą 51 mln zł.

Trzeba wyjaśnić, że kwota rezerw jest przeznaczona na reklamacje klientów oraz na toczące się sprawy w sądach, natomiast korekta wyniku odsetkowego ma związek z wyrokiem TSUE do sprawy C-744/24 z 23 kwietnia 2026 r. Przypomnijmy, że TSUE uznał powszechną praktykę banków polegającą na naliczaniu odsetek od skredytowanych kosztów pozaodsetkowych (prowizji i opłat) za niezgodną z prawem UE.

Bank Millennium poinformował w najnowszym raporcie, że wyrok ten ma szczególny wpływ na podejmowane przez niego działania. Zgodnie z rekomendacją ZBP, bank zaprzestał naliczania i pobierania odsetek od skredytowanych kosztów w odniesieniu do pożyczek gotówkowych i kredytów ratalnych. Obciążenie wyniku odsetkowego kwotą 16 mln zł w III kw. br. (a łącznie w 2026 r. kwotą 51 mln zł), to koszt utraconych odsetek. Bank Millennium już w sierpniu br. zmodyfikował harmonogramy spłat aktywnych umów poprzez obniżenie odsetek i zadeklarował zwrot nieprawnie pobranych odsetek za okres po 23 kwietnia 2026 r., czyli dopiero po dacie ogłoszenia wyroku TSUE.

Zdaniem adwokata Jacka Sosnowskiego, którego kancelaria prowadzi kilka tysięcy spraw przeciwko bankom, właśnie korespondencja banków w dużej mierze napędza dziś zainteresowanie sankcją kredytu darmowego. – Banki chciały pismami o nowych harmonogramach i obniżeniu odsetek zamknąć temat, a osiągnęły efekt odwrotny. Kredytobiorca, który dostaje od własnego banku informację, że odsetki od prowizji nie powinny być pobierane, zaczyna zadawać pytania o całą umowę. Odkąd te pisma trafiły do klientów, wyraźnie rośnie liczba osób, które chcą sprawdzić swoje umowy – mówi adwokat Jacek Sosnowski z Kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.

Jak dodaje, o dalszych krokach przesądza zwykle zestawienie dwóch kwot. – Zwrot odsetek za kilka miesięcy po wyroku TSUE to najczęściej kilkaset złotych. Sankcja kredytu darmowego oznacza zwrot wszystkich odsetek, prowizji i opłat pobranych przez cały okres umowy, a to zwykle kilkanaście, a nierzadko kilkadziesiąt tysięcy złotych. Gdy konsument widzi tę różnicę i dowiaduje się, że jego umowa daje podstawy do takiego roszczenia, decyzja o dochodzeniu sankcji przychodzi mu dużo łatwiej – podkreśla mec. Sosnowski.

Spory o WIBOR w Banku Millennium

Jak wynika z ostatniego raportu kwartalnego Banku Millennium, do końca września br. bank ten otrzymał 374 pozwy związane z kredytami hipotecznymi w PLN z oprocentowaniem zmiennym na bazie WIBOR-u. Do tej pory zapadło w tych sprawach 13 prawomocnych wyroków – wszystkie były korzystne dla banku.

Bank Millennium nie tworzy odrębnych rezerw na ryzyko prawne związane z umowami z oprocentowaniem na bazie WIBOR-u, lecz w każdej sprawie indywidualnie ocenia szanse procesowe. Jeśli prawdopodobieństwo przegrania danego sporu jest wyższe niż szanse na wygraną, bank tworzy rezerwy w wysokości odpowiadającej spodziewanemu wypływowi środków.

Alior Bank zaraportował zysk netto za III kw. 2026 w wysokości 473 mln zł. Od początku roku zarobił już 1,24 mld zł netto

Podobnie jak Bank Millennium, także Alior Bank pozytywnie zaskoczył analityków rynkowych, raportując wyższy niż spodziewano się zysk netto za III kw. 2026 roku. Wyniósł on 473 mln zł i był wyższy w stosunku do II kwartału aż o 29,1%. Jednak w stosunku do sytuacji sprzed roku wynik finansowy Aliora był niższy o prawie 90 mln zł, czyli o 16%. Bank poinformował, że powodem tej sytuacji były wyższe o 54 mln zł rezerwy na sprawy sporne oraz znacząco wyższy niż rok temu podatek CIT. Zysk netto banku z dziewięciu miesięcy tego roku to 1,24 mld zł, czyli o 26% mniej niż rok temu.

Wynik odsetkowy banku w III kw. 2026 r. wyniósł 1,31 mld zł, czyli był bardzo zbliżony do wyniku za II kw. tego roku, kiedy bank zarobił na odsetkach niewiele mniej niż 1,3 mld zł. Od początku tego roku Alior Bank zarobił na odsetkach 3,68 mld zł, czyli o 5% mniej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego, kiedy to zaraportował wynik z tytułu odsetek na poziomie 3,87 mld zł.

Wynik z tytułu opłat i prowizji Alior Banku za ostatni kwartał to 244 mln zł, czyli o 10 mln zł więcej (+4%) niż w III kw. ubiegłego roku, kiedy wynik ten wynosił 234 mln zł. W ciągu dziewięciu pierwszych miesięcy tego roku bank zarobił na prowizjach i opłatach 706 mln zł, czyli o 6% więcej niż rok temu (w okresie I-III kw. 2025 wynik z prowizji Aliora to 666 mln zł).

W ostatnim kwartale koszty operacyjne banku nieznacznie wzrosły w stosunku do wcześniejszego kwartału – w III kw. 2026 r. wynosiły 575 mln zł a w II kw. 2026 r. sięgnęły kwoty 565 mln zł. Koszty działania banku za dziewięć miesięcy br. wynoszą już 1,76 mld zł i są wyższe o 2% niż w analogicznym okresie roku 2025. Wzrost kosztów jest przede wszystkim rezultatem wyższych kosztów pracowniczych.

Dynamiczny przyrost pozwów o SKD przeciwko Alior Bankowi. Bank ma już 6.140 takich spraw spornych

Jak wynika z raportu za III kwartał, Alior Bank na koniec września 2026 r. był stroną 6.140 spraw sądowych dotyczących kredytów konsumenckich (SKD). Dla porównania, na koniec 2025 r. przeciwko bankowi toczyło się 4.371 takich spraw. Zatem w ciągu dziewięciu ostatnich miesięcy przybyło mu 1.769 nowych pozwów. Wartość przedmiotu sporu wzrosła ze 195,2 mln zł na koniec 2025 r. do 288 mln zł na dzień 30 września 2026 r. (+92,8 mln zł). Bank podaje, że toczące się przeciwko niemu postępowania sądowe dotyczą głównie pożyczek gotówkowych.

Łączna kwota rezerw z tytułu SKD na koniec września 2026 r. wynosiła 184,1 mln zł, podczas gdy na koniec 2025 r. sięgała 104,2 mln zł. Oznacza to wzrost salda rezerw na przestrzeni dziewięciu miesięcy o 79,9 mln zł (+77%).

Mec. Sosnowski zwraca uwagę, że dynamika widoczna w raportach Aliora i Millennium nie jest specyfiką tych dwóch banków. – Przyrost spraw o kilkadziesiąt procent w ciągu trzech kwartałów to obraz całego rynku, a nie problem jednego czy dwóch banków. Odsetki od skredytowanych kosztów pobierała przez lata większość kredytodawców, a przepisy ustawy o kredycie konsumenckim, w tym art. 45, obowiązują każdego, kto udziela kredytu konsumenckiego: banki, SKOK-i i firmy pożyczkowe. Banki giełdowe przynajmniej raportują liczbę spraw. SKOK-i i firmy pożyczkowe nie publikują tak szczegółowych danych, więc skala sporów z nimi jest po prostu mniej widoczna – ocenia prawnik.

Alior Bank nie dokonał w III kw. 2026 roku dodatkowej korekty wyników finansowych w związku z wyrokiem TSUE C-744/24

W raporcie za III kwartał 2026 r. Alior Bank odniósł się do wyroku TSUE w sprawie C-744/24 dotyczącego zakazu pobierania odsetek od skredytowanych kosztów kredytów konsumenckich. W ocenie banku, wyrok ten nie przesądza o tym, że pobieranie odsetek od skredytowanych kosztów prowadzi automatycznie do zastosowania SKD. Przyznał jednak, że w świetle tego wyroku niedopuszczalne jest dalsze pobieranie odsetek od skredytowanych kosztów, w tym prowizji.

Mec. Sosnowski przyznaje bankowi rację tylko częściowo. – W jednym bank ma rację: sankcja kredytu darmowego nie działa automatycznie i sąd za każdym razem bada konkretną umowę. Tyle że kierunek orzecznictwa jest wyraźny. Jeszcze niedawno banki wygrywały niemal wszystkie te sprawy, dziś udział wyroków korzystnych dla konsumentów rośnie, a sądy coraz częściej przyjmują, że zawyżone RRSO i całkowity koszt kredytu to nie techniczny drobiazg, tylko informacja, na podstawie której konsument decydował o zaciągnięciu zobowiązania. Rosnące rezerwy pokazują, że banki same to widzą, i spodziewam się, że w najbliższych kwartałach ten trend się utrzyma – prognozuje mec. Sosnowski.

W III kwartale br. Alior Bank nie przeprowadził dodatkowej korekty wyniku w związku ze wspomnianym wyrokiem TSUE. Jednak korekta wyniku odsetkowego banku została już rozpoznana w II kwartale 2026 r. i wyniosła 153,2 mln zł, co przełożyło się na niższy o 96,5 mln zł zysk netto banku.

W ostatnim raporcie Aliora nie ma informacji na temat sposobu rozliczeń z klientami z tytułu nieprawnie pobranych odsetek. Z niedawnych doniesień medialnych wynika jednak, że bank zaplanował wdrożenie odpowiednich rozwiązań na IV kwartał 2026 r.

Kredyty w CHF kosztowały Alior Bank w III kw. 2026 roku łącznie 54,14 mln zł, z czego koszty dodatkowych rezerw na ryzyko prawne wyniosły w tym okresie 16,2 mln zł

Alior Bank nie jest tak mocno obciążony kredytami w CHF jak inne duże banki, ale rezerwy na ryzyko prawne związane z kredytami walutowymi nieznacznie wzrosły w stosunku do II kwartału br. W III kwartale 2026 r. bank zawiązał 16,2 mln zł rezerw na kredyty frankowe, podczas gdy kwartał wcześniej było to 15,8 mln zł. Kwota rezerw utworzonych od początku tego roku sięgnęła sumy 43,9 mln zł.

Łączny koszt ryzyka prawnego związanego z kredytami w CHF wyniósł w III kw. br. 54,14 mln zł, a od początku roku do końca września br. 103,47 mln zł. Skumulowane koszty ryzyka prawnego kredytów CHF na dzień 30 września 2026 r. wynosiły 389 mln zł, z czego 148 mln zł stanowiły rezerwy na ryzyko prawne, a kwota 241 mln zł odpowiadała korekcie pomniejszającej wartość bilansową kredytów brutto.

Alior Bank uznaje roszczenia Frankowiczów za zasadne, ale zapowiada kontrpozwy o zwrot kapitału

Na dzień 30 września 2026 r. przeciwko Alior Bankowi toczyło się 435 spraw sądowych dotyczących kredytów w CHF. Dla porównania, na koniec 2025 r. bank miał takich spraw 278, zatem w ciągu dziewięciu miesięcy przybyło mu 157 spraw. Wartość przedmiotu sporu wzrosła z poziomu 232 mln zł na dzień 31.12.2025 r. do kwoty 320 mln zł na dzień 30.09.2026 r. (wzrost o 88 mln zł).

Alior Bank przyznał w najnowszym raporcie kwartalnym, że roszczenia konsumentów z tytułu kredytów w CHF uznaje za zasadne. Przywołał jednak trzy wyroki TSUE z kwietnia br. dotyczące przedawniania roszczeń banków, które zinterpretował jako prawo banków do odzyskania kapitału i do dochodzenia roszczeń w drodze kontrpozwów. Tym samym bank zapowiedział, że będzie składał przeciwko procesującym się z nim Frankowiczom kontrpozwy o zwrot kapitału.

Postępowanie w UOKiK przeciwko Alior Bankowi w sprawie uznania postanowień dotyczących zmiany oprocentowania rachunków za niedozwolone. Bank zawiązał rezerwę w wysokości 16,7 mln zł

Alior Bank ujawnił w ostatnim raporcie, że od lutego 2025 r. toczy się przeciwko niemu w UOKiK postępowanie dotyczące niedozwolonych postanowień we wzorcach umownych rachunków bankowych (ROR, oszczędnościowych oraz lokat terminowych). Chodzi o postanowienia odnoszące się do zmiany oprocentowania. Według Prezesa UOKiK bank przyznał sobie zbyt dużą swobodę w zmianie oprocentowania, co nie pozwala konsumentom na weryfikację czy odbywa się to zgodnie z umową. W związku z tym postępowaniem bank miał na dzień 30.09.2026 r. zawiązaną rezerwę w kwocie 16,7 mln zł.

Podsumowanie

Można zaryzykować stwierdzenie, że spory o kredyty konsumenckie powoli zastępują sprawy frankowe. W Banku Millennium rezerwy na kredyty konsumenckie (SKD) stanowiły w ostatnim kwartale około 54,5% wysokości rezerw na kredyty w CHF (97 mln zł wobec 178 mln zł). Na koniec III kw. br. liczba spraw o SKD była w Millennium niemal dwa razy wyższa niż na koniec ubiegłego roku (1.780 spraw na koniec grudnia 2025 vs. 3.157 spraw na koniec września 2026).

Alior Bank ma jeszcze większe problemy ze sporami o kredyty konsumenckie – takich spraw miał już na koniec września br. 6.140, a saldo rezerw na SKD sięgnęło w tym banku 184,1 mln zł. Spraw o SKD jest w Alior Banku o ok. 14 razy więcej niż frankowych, ale frankowych też przybywa. Rosną też rezerwy z tytułu umów CHF, choć nie są one liczone w miliardach zł, jak w innych bankach. Są to kwoty rzędu kilkunastu – kilkudziesięciu milionów zł.