Sąd Apelacyjny w Poznaniu już tonie w sprawach frankowych. Mamy najnowsze statystyki i listę sędziów [GRUDZIEŃ 2025]

Od kiedy w poznańskim Sądzie Okręgowym utworzona została wyspecjalizowana sekcja frankowa, kredytobiorcy podlegający pod tę jednostkę są jeszcze bardziej zainteresowani danymi z apelacji, do której trafiają tamtejsze masowe odwołania w sprawach przeciwko bankom. I nie jest to ciekawość pozbawiona podstaw: wszak w przypadku Warszawy istnienie wyspecjalizowanego wydziału frankowego tak mocno wpłynęło na zdolność stołecznej apelacji do opanowania wpływu, że Ministerstwo Sprawiedliwości zdecydowało o powołaniu tam grupy sędziów, którzy zajmowaliby się tylko frankami. W Poznaniu, póki co, nie ma jeszcze takiej potrzeby, aczkolwiek skala obciążenia sędziowskich referatów sprawami z tej kategorii prezentuje się niezbyt optymistycznie. Dysponujemy najnowszymi statystykami Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, dotyczącymi zaległości oraz załatwialności spraw frankowych. Jak zwykle prezentujemy je w przystępnej formie, wraz z komentarzem.

Z tekstu dowiesz się:

• Ile spraw frankowych rozpatrzyli poszczególni sędziowie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w miesiącach sierpień, wrzesień, październik 2025 roku
• Ile spraw frankowych mają poznańscy sędziowie w swoich referatach
• W przypadku których sędziów rozpatrzenie sprawy frankowej może potrwać ponadprzeciętnie długo
• Czy sytuację Sądu Apelacyjnego w Poznaniu może poprawić wprowadzenie ustawy frankowej.

Znamy najnowsze statystyki frankowe Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Co się zmieniło?

Pod koniec lipca 2025 roku prezentowaliśmy naszym Czytelnikom szczegółowe statystyki orzecznicze dotyczące spraw cywilnych, w tym frankowych, rozpatrzonych i zarejestrowanych przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu. A przynajmniej na tyle szczegółowe, na ile pozwalała nam na to informacja nadesłana z tego sądu w odpowiedzi na nasz wniosek o dostęp do informacji publicznej. Przypomnijmy, że sąd nie przekazał nam listy zawierającej statystyki dla poszczególnych sędziów, a jedynie ogólne dane, na podstawie których mogliśmy oszacować udział spraw frankowych we wszystkich sprawach cywilnych prowadzonych przez tę jednostkę.

Najnowsze dane, które datowane są na 18 grudnia 2025 roku, zawierają już szerszy katalog informacji. Możemy się z nich między innymi dowiedzieć, którzy sędziowie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu mają w swoich referatach sprawy frankowe, ile tych spraw jest, a także ile ich rozpatrzono w miesiącach sierpień, wrzesień i październik.

Tym, co zwraca uwagę jako pierwsze, jest rosnąca zaległość tego sądu w rozpatrywaniu spraw frankowych: na dzień 25 lipca 2025 roku wynosiła ona 5935, i dotyczyła wyłącznie I Wydziału Cywilnego i Własności Intelektualnej, w którym na tamten moment orzekało 19 sędziów. Zaległość na dzień 18 grudnia 2025 roku wynosiła już 7068 – z najnowszych danych wynika, że w wydziale orzeka 23 sędziów plus co najmniej jeden sędzia bez referatu. Nowym nazwiskiem na liście jest między innymi SSO Andrzej Adamczuk, dotąd orzekający w Sądzie Okręgowym w Poznaniu. Nowym nabytkiem kadrowym poznańskiej apelacji jest również SSO w Szczecinie, Monika Rzepiejewska.

Poniżej pełna informacja o zaległości w sprawach frankowych dla poszczególnych sędziów Sądu Apelacyjnego w Poznaniu:

Obciążenie poznańskiej apelacji frankami rośnie – padają nowe rekordy

Rozszerzenie wydziału o nowych orzeczników wpłynęło w pewnym stopniu na skalę obciążenia poszczególnych referatów sprawami o symbolu 049 cf. W lipcu ur. najmniej „ufrankowiony referat” zawierał 116 takich spraw, a najbardziej – 446. W grudniu ur. najmniej spraw frankowych mieli wspomniani już sędziowie Adamczuk i Rzepiejewska (kolejno 1 i 64 sprawy). Prócz tego z nadesłanych nam statystyk wynika, że 19 spraw frankowych trafiło do sędziego (lub sędziów, nie jest to sprecyzowane) sądu apelacyjnego bez referatu. Na drugim biegunie mamy trzech sędziów, których referaty na dzień 18 grudnia zawierały więcej spraw frankowych niż 446. Byli to sędziowie Tomasz Chojnacki (463), Jacek Nowicki (485) i Bogdan Wysocki (460). Niewiele mniej, bo 443 sprawy frankowe, miał w swoim referacie sędzia Maciej Rozpędowski.

Ile zajęłoby sędziom „wyczyszczenie” referatów ze sporów frankowych, gdyby utrzymali bieżące tempo orzecznicze? W przypadku orzeczników z największym frankowym obciążeniem można by się tego spodziewać w perspektywie od 2 do ponad 4 lat, ale trzeba mieć przy tym świadomość, że wspomniane referaty będą jeszcze rosły, a zatem, jeśli nic się w podejściu banków (masowo składających apelacje) nie zmieni, poznańska apelacja może ugrzęznąć we frankach nawet na ponad dekadę.

Natomiast, gdyby I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej pozostał przy tempie orzeczniczym takim, jak w październiku (w tym miesiącu rozsądzono 292 sprawy frankowe), aktualną zaległość frankową można by „odrobić” w ok. 2 lata.

Niepokojący trend w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu: niektórzy sędziowie przez trzy miesiące nie wydali ani jednego frankowego wyroku

Jeśli uważnie przyjrzymy się liście frankowych zaległości poznańskich sędziów i porównamy ją z listą spraw załatwionych w miesiącach sierpień, wrzesień i październik, zauważymy, że niektórzy orzecznicy w omawianym okresie w ogóle nie kończyli postępowań z tej kategorii wyrokami. Przykładem może być sędzia Małgorzata Goldbeck-Malesińska, mająca w swoim referacie 184 sprawy frankowe. Boimy się myśleć, ile czekać będą frankowicze na wyroki w tych sprawach. Niestety, ponieważ nazwiska sędzi nie ma na oficjalnej liście orzeczników dostępnej na stronie sądu, nie dowiemy się, czy sprawuje ona w tej jednostce jakieś dodatkowe funkcje, co jakkolwiek wyjaśniałoby jej brak aktywności orzeczniczej z ostatnich miesięcy.

Podobnie wygląda sytuacja orzecznicza u sędziego Mikołaja Tomaszewskiego, który na dzień 18 grudnia 2025 roku miał w swoim referacie 187 spraw frankowych. Tu również w okresie od sierpnia do października nie zapadł żaden frankowy wyrok, znów też nie mamy informacji, czy ten sędzia sprawuje w poznańskiej apelacji jakieś dodatkowe funkcje. Prawda jest jednak taka, że trudno usprawiedliwiać zerowy dorobek orzeczniczy w całym trzymiesięcznym okresie dodatkowymi obowiązkami wynikającymi ze sprawowanych funkcji. Przykładem niech będzie tu sędzia Karol Ratajczak, który potrafi łączyć stanowisko Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z orzekaniem w ramach I Wydziału Cywilnego i Własności Intelektualnej – w omawianym okresie wydał on 16 frankowych wyroków.

Przywołując nazwisko sędziego Ratajczaka, warto wspomnieć o wywiadzie, którego udzielił on 21 listopada 2025 roku na antenie Radia Poznań (w ramach audycji Poranne Rozpoznanie – rozmowa jest dostępna na kanale YouTube radia). Prezes Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, słusznie naszym zdaniem, dał odbiorcom do zrozumienia, że stroną przedłużającą postępowania są banki, które żądają rozpoznania spraw frankowych na rozprawie, co wpływa na długość kolejek w sądzie. Sędzia, zapytany o opinię na temat ustawy frankowej, pochwalił przepis wprowadzający możliwość rozpoznawania spraw o kredyty w CHF na posiedzeniu niejawnym (zastosowania nie będzie miał zatem art. 148 kpc § 3, nakazujący rozpoznanie sprawy na rozprawie, gdy strona tego żąda). Mamy pewne wątpliwości, czy rzeczywiście ustawa wpłynie na skrócenie kolejek w apelacji, a dlaczego, o tym za chwilę.

Wpierw sprawdźmy, jak wygląda pełna lista zawierająca indywidualne statystyki każdego sędziego, w odniesieniu do spraw frankowych, za miesiące sierpień, wrzesień, październik 2025 roku.

Czy frankowicze z Poznania powinni się cieszyć wizją wprowadzenia ustawy frankowej?

W najbliższych tygodniach Sejm najprawdopodobniej będzie kontynuował swoje prace nad ustawą frankową – w pierwszej kolejności należy się spodziewać drugiego posiedzenia dwóch sejmowych komisji procedujących projekt. Na pierwszym z posiedzeń, przeprowadzonym w grudniu ur., dyskutowano nad poprawkami do projektu, w tym nad poprawką nr 3, która miałaby zabezpieczyć frankowiczów przed możliwością pozbawiania ich odsetek ustawowych za opóźnienie w przypadku skutecznego podniesienia przez bank zarzutu potrącenia, także na późnym etapie postępowania.

Strona rządowa, spragniona jakiegokolwiek sukcesu w reformowaniu polskich sądów, jest zdeterminowana, by wprowadzić ustawę w życie – niewykluczone, że stanie się to jeszcze w I półroczu 2026 roku, oczywiście o ile ustawa przejdzie przez Sejm, Senat, a następnie zyska aprobatę prezydenta.

Czy ustawa może poprawić sytuację frankowiczów, których sprawy trafiły do poznańskiej apelacji? Poniekąd tak, projekt zawiera bowiem przepis wprowadzający automatyczne zabezpieczenie powództwa w sprawach o kredyty w CHF, co oznaczałoby, że sędziowie zostaliby zwolnieni z konieczności rozpatrywania setek skarg banków na postanowienia sądu I instancji o przyznaniu kredytobiorcy takiego właśnie środka tymczasowego.

Prócz tego trudno doszukiwać się w ustawie innych czynników, które mogłyby pozytywnie wpłynąć na załatwialność w tym sądzie. Jeżeli z ustawy nie zostanie wyrzucony zapis dotyczący wydłużenia terminu na zgłoszenie potrącenia (do końca postępowania apelacyjnego), to sytuacja frankowiczów, których sprawy toczą się już w II instancji, może się wręcz skomplikować. Jak wskazują eksperci prawni wyspecjalizowani w reprezentowaniu frankowiczów w sądach, późne podniesienie przez bank zarzutu potrącenia (zwłaszcza bezpośrednio przed wydaniem wyroku) będzie wymagało zweryfikowania zasadności tego zgłoszenia i poprawności zastosowanych wyliczeń.

Taka sytuacja wymusi na pełnomocniku frankowicza wystąpienie do sądu z wnioskiem o przyznanie dodatkowego czasu na zapoznanie się z potrąceniem zgłoszonym przez bank. Reakcją sędziego będzie najprawdopodobniej wyznaczenie dodatkowej rozprawy. W efekcie postępowania, które mogłyby kończyć się na jednej rozprawie, będą stawały się dłuższe i bardziej skomplikowane.

PODSUMOWANIE:

Sytuacja frankowiczów z Poznania, sądzących się z bankiem w II instancji, nie uległa poprawie pomiędzy lipcem a grudniem 2025 roku. Do rozpatrywania tych sporów oddelegowano kilku nowych orzeczników, a mimo to zaległość frankowa rośnie i nic nie wskazuje, by sąd dysponował środkiem zaradczym na ten problem.

Niepokojące jest to, że niektórzy sędziowie, mimo dużej zaległości spraw frankowych, potrafią przez kilka miesięcy pod rząd nie wydać ani jednego wyroku. Może to oczywiście prowadzić do ogromnej przewlekłości spraw przed sądem II instancji, co nie jest korzystne ani dla konsumenta (który chciałby już rozstać się z pozwanym bankiem na dobre), ani dla banku (który musi się liczyć z tym, że za kilkuletni okres toczącego się postępowania zapłaci sowite odsetki).

Frankowego kryzysu w poznańskiej apelacji nie zażegna ustawa, o której już teraz wiadomo, że może wręcz skomplikować toczące się procesy i wydłużyć je o dodatkową rozprawę. Do poprawy sytuacji w tej jednostce niezbędne może stać się w przyszłości powołanie wyspecjalizowanego wydziału frankowego, na wzór tego, który już funkcjonuje w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie.

Apelacje wychodzące z profesjonalnej sekcji frankowej, funkcjonującej w poznańskim okręgu, przez wzgląd na ich hurtową ilość, wymagają wyjątkowego podejścia, bez którego sąd ten może na długie lata ugrzęznąć w sprawach o dużej powtarzalności i jednocześnie cechujących się wyjątkową wzajemną niechęcią stron, najprawdopodobniej niezdolnych do zawarcia satysfakcjonującej ugody.