Frankowicze prześwietlają sędziów w Warszawie! Mamy najnowsze statystyki z 2026 roku

Przed kilkoma dniami publikowaliśmy aktualizację w sprawie ustawy frankowej: Ministerstwo Sprawiedliwości nie schodzi z obranego kursu i, mimo licznych słów krytyki, chce kontynuować procedowanie projektu. Niewykluczone, że kolejne, trzecie już posiedzenie komisji w sprawie ustawy odbędzie się na nadchodzącym posiedzeniu Sejmu. Wielokrotnie zdarzało nam się stawiać pod znakiem zapytania sens wprowadzania tej ustawy, a głównym argumentem przeciw wdrażaniu zmian legislacyjnych są statystyki. Nie jest tajemnicą, że najwięcej spraw frankowych wciąż trafia do Warszawy, dlatego zdecydowaliśmy się poprosić tamtejszy Sąd Okręgowy o przesłanie nam najnowszych danych statystycznych dotyczących sporów z tej właśnie kategorii. Czy jednostka ta jest w stanie poradzić sobie z frankowym wpływem bez „usprawnień” proponowanych przez resort sprawiedliwości?

Z tekstu dowiesz się:

• Ile spraw frankowych trafiło do Sądu Okręgowego w Warszawie od 1 stycznia do 31 marca 2026 roku
• Jak prezentuje się frankowy współczynnik pokrycia wpływu za I kwartał 2026 roku
• Ile spraw frankowych mają w referatach poszczególni sędziowie
• Na kiedy są wyznaczane rozprawy w sprawach frankowych w XXVIII Wydziale Cywilnym i w pozostałych wydziałach.

Najnowsze statystyki Sądu Okręgowego w Warszawie dowodzą, że ustawa frankowa nie jest potrzebna ani sądom, ani kredytobiorcom

Kolejne kwartały udowadniają nam, że sądy I instancji są w stanie nie tylko opanować wpływ spraw frankowych, ale i systematycznie pracują na spadek liczby toczących się postępowań. Jeszcze nie tak dawno temu sytuacja frankowiczów z Sądu Okręgowego w Warszawie uchodziła za dramatyczną – do stolicy trafiało kilkadziesiąt procent frankowych powództw, natomiast wskaźnik pokrycia wpływu pozostawiał wiele do życzenia. Skutkiem tego była bardzo długa kolejka oczekujących na rozpoznanie sprawy: przeciętny sędzia XXVIII Wydziału Cywilnego, tzw. frankowego, miał w swoim referacie 2 tys. spraw. Spekulowano, ile sędziom tego wydziału zajmie ich załatwienie. Wiele wskazywało na to, że warszawski sąd nie wydostanie się spod frankowej lawiny przez dekadę. Szczęśliwie te przewidywania okazały się zupełnie nietrafione, o czym świadczą najnowsze statystyki.

Zapytaliśmy Sąd Okręgowy w Warszawie, jaki był frankowy wpływ w I kwartale 2026 roku, a także ile spraw z tej kategorii wpłynęło do tej jednostki we wskazanym okresie. W odpowiedzi otrzymaliśmy szczegółowe dane, które prezentujemy w niniejszym artykule wraz z naszym komentarzem.

Warszawski sędzia Wydziału Frankowego otrzymuje przeciętnie 35 spraw w kwartale

Wpierw zajmijmy się wpływem. Z danych, które otrzymaliśmy, wynika, że od stycznia do końca marca 2026 roku do XXVIII Wydziału Cywilnego wpłynęły 1653 sprawy o symbolu 049 cf. W wydziale orzeka 47 sędziów, spośród których 7 nie otrzymało w omawianym okresie ani jednej nowej sprawy dotyczącej kredytów frankowych. Wśród tych sędziów jest były oraz obecny przewodniczący wydziału, SSO Tomasz Niewiadomski i SSO Adam Malinowski. Najwięcej, bo aż 146 nowych spraw, otrzymała SSO Joanna Karczewska. Kolejną sędzią z największym frankowym wpływem w I kwartale 2026 roku jest sędzia Diana Chodkowska, do której trafiło 90 nowych spraw.

Od stycznia do końca marca br. do przeciętnego referatu sędziego XXVIII Wydziału Cywilnego trafiło 35 nowych spraw. Udało nam się dowiedzieć, że obecnie terminy rozpraw w tym wydziale są wyznaczane na lata 2026-2029. Z kolei w pozostałych wydziałach cywilnych zajmujących się sprawami frankowymi, tj. w wydziałach II i III, terminy wyznaczane są na 2026 rok. To, jak długo frankowicz będzie czekał na rozprawę w swojej sprawie, zależy od dostępności terminów w indywidualnym terminarzu danego orzecznika.

Poniżej prezentujemy pełną listę sędziów XXVIII Wydziału Cywilnego wraz ze wskazaniem, ile spraw trafiło do ich referatów w I kwartale 2026 roku.

Wskaźnik opanowania wpływu w XXVIII Wydziale Cywilnym to ok. 130 proc.

A co z załatwialnością spraw? Dysponujemy pełną listą statystyk zarówno dla XXVIII Wydziału Cywilnego, jak i dla pozostałych wydziałów cywilnych. Z naszych wyliczeń wynika, że sędziowie XXVIII Wydziału Cywilnego SO w Warszawie załatwili w I kwartale 2026 roku 2142 sprawy frankowe. Wskaźnik opanowania wpływu, czyli stosunek spraw załatwionych do nowo zarejestrowanych, wyniósł zatem ok. 130 proc. Świadczy to o tym, że sędziowie tej jednostki, mimo wciąż znacznego obciążenia sporami o kredyty pseudowalutowe, są w stanie dynamicznie redukować nagromadzoną zaległość.

Na przeciętnego sędziego XXVIII Wydziału Cywilnego w minionym kwartale przypadało niemal 46 wyroków. Absolutnym rekordzistą okazał się sędzia Michał Maj, który od stycznia do końca marca załatwił 106 spraw. Miłym zaskoczeniem są najnowsze statystyki sędzi Joanny Oliwy, o której w minionym roku kilkukrotnie pisaliśmy w kontekście niskiej aktywności orzeczniczej. W I kwartale 2026 roku sędzia Oliwa wydała 38 wyroków i otrzymała 44 nowe sprawy. Jej wskaźnik opanowania wpływu wyniósł więc ponad 86 proc. To dobra wiadomość dla frankowiczów, których sprawy trafiły do referatu tej orzeczniczki. Wygląda na to, że po okresie testowania programu mediacji frankowych sędzia Oliwa doszła jednak do wniosku, że są sprawy, w których strony nie dojdą do porozumienia, niezależnie od determinacji wymiaru sprawiedliwości.

Cieszy nas to, że w najnowszej statystyce orzeczniczej XXVIII Wydziału Cywilnego nie ma żadnych czerwonych flag, świadczących o tym, że sędziowie wstrzymują się z orzekaniem, mimo napływu nowych spraw frankowych do ich referatów. Oczywiście, nie wszyscy są w stanie już teraz uzyskać 100 procent opanowania wpływu, ale wyraźnie widać ruch w tych sprawach i zgodną walkę o to, by jak najszybciej opuściły one warszawski sąd.

Poniżej statystyka poszczególnych sędziów XXVIII Wydziału Cywilnego dotycząca załatwialności spraw frankowych w miesiącach styczeń-marzec br., a także statystyka sędziów pozostałych wydziałów cywilnych, również odnosząca się do spraw 049 cf.

Ile spraw frankowych znajduje się w referatach warszawskich sędziów? Stan na kwiecień 2026 roku

Pisząc o statystykach frankowych warszawskiego sądu, nie sposób nie wspomnieć o aktualnym stanie sędziowskich referatów. Dane, które otrzymaliśmy z sądu, są aktualne na dzień 9 kwietnia i zawierają zarówno informacje o obciążeniu referatów w XXVIII Wydziale Cywilnym, jak i w pozostałych wydziałach zajmujących się sporami o kredyty w walucie obcej.

Wygląda na to, że okres największego obciążenia frankami warszawscy sędziowie z I instancji mają już za sobą. Obecnie tylko dwóch sędziów, tj. sędzia Felisiak-Sanocka i sędzia Masznicz, mają do rozpatrzenia ponad 1000 spraw frankowych. W pozostałych przypadkach, poza kilkoma wyjątkami, sędziowie mają do załatwienia po kilkaset spraw 049 cf.

Ile może zająć sędziom wyzerowanie referatów ze spraw frankowych? Oto przykłady:

• sędzia Bartłomiej Bagiński – rozpatrzył w I kwartale 64 sprawy, mając w referacie 681 spraw. W tym tempie sędzia jest w stanie rozpatrzyć ostatnią sprawę frankową (spośród tych, które już w tej chwili znajdują się w jego referacie) w nieco ponad 2,5 roku
• sędzia Marcin Czachura – sędzia rozsądził w I kwartale 77 spraw 049 cf, a w kwietniu jego referat liczył 752 sprawy. Zachowując bieżące tempo orzecznicze, sędzia jest w stanie „wyzerować” swój frankowy referat w mniej niż 2,5 roku
• sędzia Michał Maj – od początku stycznia do końca marca sędzia rozpatrzył 106 spraw frankowych, mając ich w referacie łącznie 409. Jeżeli sędzia utrzyma taką dynamikę orzeczniczą w nadchodzących kwartałach, frankowicze, których sprawy ma on w referacie, będą czekać na wyrok do roku.

Poniżej lista uwzględniająca stan referatów poszczególnych sędziów XXVIII Wydziału Cywilnego oraz pozostałych sędziów wydziałów cywilnych zajmujących się sprawami frankowymi.

Oczywiście, musimy brać pod uwagę fakt, że wpływ nowych spraw frankowych do Sądu Okręgowego w Warszawie wciąż jest znaczący. Zdecydowanie nie przypomina jednak tego, z którym tamtejsi sędziowie zmagali się w latach 2023-2025. Co więcej, wpływ ten będzie systematycznie malał, przede wszystkim ze względu na spadającą liczbę aktywnych umów nieobjętych pozwem. Należy się spodziewać, że w następnych kwartałach za większość nowo składanych powództw odpowiedzialni będą ex-frankowicze, czyli osoby, które zdążyły już spłacić umowę i wykreślić hipotekę banku z księgi wieczystej.

Mimo że ta grupa kredytobiorców jest bardzo liczna, jej determinacja do sądzenia się jest niższa niż u aktywnych frankowiczów. Ktoś, kto nie ponosi już kosztów związanych z miesięczną ratą kredytową, często woli odpuścić proces, byle tylko jak najszybciej zamknąć „frankowy” rozdział swojego życia i zapomnieć o toksycznej relacji z bankiem. Decyzja o niewchodzeniu na drogę sądową bardzo często wynika też z tego, że ex-kredytobiorca nie wie, ile ma do odzyskania od banku oraz nie zdaje sobie sprawy, że jego roszczenie nawet w części nie uległo jeszcze przedawnieniu (o ile nie składał w banku reklamacji oraz nie wzywał go do zapłaty).

Rosnąca dynamika orzecznicza znajduje odzwierciedlenie w statystykach kancelarii

Poprawa statystyk orzeczniczych w poszczególnych sądach wpływa oczywiście na wyniki raportowane przez wiodące kancelarie frankowe w kraju. Przed kilkoma dniami Kancelaria Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni pochwaliła się na swojej stronie rekordowymi wynikami z marca br. W minionym miesiącu prawnicy kancelarii wygrali dla swoich klientów 118 spraw frankowych, w tym 34 sprawy zostały zakończone prawomocnie. W całym zaś I kwartale 2026 roku kancelaria uzyskała 283 wyroki, co daje średnio 94 orzeczenia miesięcznie.

Z danych raportowanych przez kancelarię wynika, że pomiędzy styczniem a marcem znacząco skrócił się czas trwania przeciętnego frankowego sporu w I instancji, z 31,5 miesiąca do 27,2 miesiąca. Rekordowo szybko rozpatrzona została sprawa VIII C 580/25, którą kredytobiorcy wytoczyli Santander Bankowi Polska. Sąd Rejonowy w Zabrzu rozsądził spór stron w zaledwie 3 miesiące. Niewiele dłużej, bo 4 miesiące, trwały sprawy prowadzone przez kancelarię, a rozpatrzone przez sądy w Częstochowie i Rzeszowie. Ekspresowe wyroki zapadły w sprawach przeciwko Raiffeisenowi, PKO BP i BPH S.A.

W marcu kancelaria najczęściej wygrywała sprawy przeciwko syndykowi Getin Noble Banku: to aż 18 sukcesów w I instancji i 7 w apelacji. Na drugiej pozycji uplasował się PKO Bank Polski, który przegrał w marcu 14 spraw w I instancji i 3 sprawy w apelacji. Kancelaria wygrała też 14 spraw przeciwko BPH (I instancja) i 14 przeciwko Millennium (12 w I instancji i 2 w apelacji).

Skoro sprawy frankowe idą tak sprawnie, to komu jest jeszcze potrzebna specustawa?

Fantastyczne wieści płynące z sądów powodują, że trudno zrozumieć punkt widzenia Ministerstwa Sprawiedliwości, które niestrudzenie dąży do przeprowadzenia przez polski parlament projektu ustawy frankowej. Za nami pierwsze czytanie projektu w Sejmie i dwa posiedzenia sejmowych komisji. W ciągu następnych tygodni należy spodziewać się trzeciego posiedzenia, na którym posłowie powrócą najprawdopodobniej do dyskusji nad przepisami dotyczącymi terminów na zgłoszenie potrącenia. Frankowicze chcą zablokować pomysł wprowadzania zmian w tych terminach i przywracania terminu w sprawach, w których bank rozmyślnie zrezygnował ze składania potrącenia. Kredytobiorcy wierzą w to, że wprowadzenie proponowanych przez resort rozwiązań legislacyjnych zdestabilizuje przewidywalną i ugruntowaną linię orzeczniczą, doprowadzając do sytuacji, w której sądy różnie będą interpretować nowe przepisy.

Co niezwykle ciekawe, obecnie przeciwko ustawie frankowej, przynajmniej w proponowanym kształcie, jest również sektor bankowy. Bankowcy stoją aktualnie na stanowisku, zgodnie z którym rządzący powinni skoncentrować się na ingerencji w kwestie materialnoprawne frankowych procesów. Zależy im szczególnie na wprowadzeniu regulacji wskazujących teorię salda jako prawidłową metodę prowadzenia rozliczeń nieważnej umowy. Bankowcom absolutnie nie przeszkadza, że „zadekretowanie” teorii salda kolidowałoby z treścią uchwały frankowej Sądu Najwyższego oraz dotychczasowymi wyrokami TSUE. Argumentując swoją sugestię, sektor posiłkuje się starannie wyselekcjonowanymi postanowieniami Sądu Najwyższego, ignorując przy tym wyroki, które nie pasują do forsowanej tezy.

Skoro więc sami zainteresowani, czyli frankowicze i banki, nie chcą ustawy, a sądy świetnie radzą sobie i bez niej, to z czego wynika determinacja rządzących, którzy ani myślą porzucić prace nad projektem? Cóż, proces obejmujący opracowanie tych rozwiązań, ich skonsultowanie, naniesienie poprawek i przedstawienie posłom, zajął łącznie kilkanaście miesięcy. Dla obozu rządowego przeforsowanie tej ustawy i „uporządkowanie” sytuacji w sprawach frankowych stanowi niejako punkt honoru. Ministerstwo Sprawiedliwości jest w wyjątkowo trudnym położeniu, ponieważ nie jest w stanie przeprowadzić reform sądownictwa, obiecywanych przez obecną koalicję rządzącą w momencie obejmowania sterów w państwie. Ponieważ rządzący z oczywistych względów nie mogą liczyć na aprobatę dla swoich zapędów reformatorskich u Prezydenta RP, muszą w inny sposób udowodnić społeczeństwu swoją skuteczność. „Podpięcie się” z ustawą pod sukces wypracowany przez polskie sądy wydaje się elementem tego właśnie planu B.

Dziwi nas jedynie, dlaczego resort nie kładzie większego nacisku na reformowanie sądów metodami niewymagającymi zmian legislacyjnych… Przecież jeszcze w 2024 roku szumnie zapowiadano wprowadzenie w polskich sądach Digitalnego Asystenta Sędziego. Według zapewnień płynących z Ministerstwa Sprawiedliwości, pierwszy etap projektu miał zostać wdrożony w marcu 2025 roku, natomiast finalizacja prac miała nastąpić w 2026 roku. Logika podpowiada, że Sąd Okręgowy w Warszawie powinien być jedną z pierwszych jednostek, które otrzymają dostęp do tego innowacyjnego systemu. Tymczasem z informacji, które pozyskaliśmy w kwietniu bezpośrednio z sądu, wynika, że jak dotąd nie zostały tam wdrożone moduły DAS.

I niech to będzie wymowną puentą dla tego artykułu.

PODSUMOWANIE:

Lata doświadczeń sprawiły, że Sąd Okręgowy w Warszawie znalazł skuteczny sposób na masowe sprawy frankowe. Zrobił to bez pomocy ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości, bez ustawy frankowej i bez Digitalnego Asystenta Sędziego. Wydaje się, że tajemnica tego sukcesu tkwi w splocie kilku czynników, do których zaliczyć możemy nowelizację kpc z 2023 roku, zmieniającą właściwość miejscową w sprawach frankowych, wyczerpującą się pulę aktywnych umów frankowych oraz kolejne wyroki TSUE, dzięki którym sędziowie nie mają już wątpliwości, jak rozliczać nieważne kredyty.

Jednolite orzecznictwo i brak poważnych wątpliwości sądów w rozsądzaniu tych spraw są dla polskiego wymiaru sprawiedliwości ogromną szansą. Obecnie banki nie mają absolutnie żadnego interesu w przeciąganiu postępowań sądowych, wręcz mają wszelkie powody, by akceptować wyroki sądów I instancji i proponować frankowiczom rozliczenia na drodze porozumień kompensacyjnych. Niestety, rządzący wyraźnie nie zauważają potencjału, który drzemie w zunifikowanym i uporządkowanym orzecznictwie.

Trudno inaczej tłumaczyć decyzję o kontynuowaniu prac nad ustawą frankową, której obecnie nie chcą już nie tylko kredytobiorcy, ale i same banki. Wprowadzenie ustawy może wygenerować kolejne wątpliwości prawne i interpretacyjne, zwłaszcza w zakresie potrącenia wzajemnych wierzytelności. Skutkiem może być wywołanie chaosu w orzecznictwie, który zwiększy liczbę apelacji i skarg kasacyjnych, wpłynie na wydłużenie postępowań i w konsekwencji utrudni konsumentom skuteczne dochodzenie praw przed sądem.